Ben geceleri uykusundan uyanıp

Yastığıyla dövüşen bir boksörüm

Çiçek toplamaya kalkışsam kırılır elim

Ve yarım kalır hayallerim

Bir kadını öpmek istesem

Daha ona uzanmadan patlar dudağım

Gözüm değecek olsa gözlerine

Yırtılır kaşım kana bulanır dünyam

İşte bu yüzden ben ringlere asla çıkamam

Uzaktan bakarım öylece

Uzaklara dalarım

Daha ne olduğunu anlamadan

Hakem sıfır demiş olur

Ve ekmeye bile fırsat bulamamışken

Hep bir nakavtla biter umutlarım

Avcumda duran tohumlara

Kan dolu gözlerimle boş boş bakarım

Henüz dövüşmeye başlamadan

Yara bere içinde kalmıştır her yanım

Ben başlamadan bitmiş dövüşlerin enkazıyım

Ve bu yüzden

Hiçbir kadın sevmez beni göğsüne yaslayacak kadar

Acımaları bile ancak tiksintiyle uzaktan el sallayacak kadar

Hiç kimse anlam veremez bu halime

Ya da anlamak istemez halimi

Oysa kimsenin haberi yoktur

Benim ne yaman bir boksör olduğumdan

Bir tek yastığım bilir

Yumruklarımın ne denli güçlü olabileceğini

Ve bir tek yastığım

Bir kadının şevkatiyle göğsüne basıp okşar beni