Bazen Dünyanın sonunda unutulmuşum gibi bir korku kaplıyor içimiGüneş nasıl sıkılmadan doğmuş milyarlarca yıl?Dünya dönmekten hiç yorulmuyor mu?Kayalar gerçekten sabırdan ibaretVe rüzgar ağaçların tek postacısı…Her şey yerinden ve işinden memnunOysa benim içim içimi yiyorBir yanım eksikmiş gibi fısıltılar içindeYalnızlık Allah’a mahsus…Bazen de en güvenli sığınağımdaymışım gibi huzurla doluyor her yerHer yanım aşk Allah’tan diye kabarıyor...