Dünyanın öbür ucundaki karanlık denizlere bırakıyorum kayıkları Senden bir parça da olsa uzaklaşmayı umarak Halatları çözüyorum gökyüzünden aklımdan uçup git diye Ama hala binlerce ses, tonlarca gürültü sarkıyor yeryüzüne Ve birinden diğerine tutunarak akıyor zaman Bitmeden, tükenmeden, son yokmuş gibi sonsuzluğa akıyor Benden sana, senden bana uçuşuyor dünyanın etrafında dönerek Derinden süzülüp serpiliyor yüzüme...