İmkansız; nefes almak, hissetmek ve var olmak 

İstenmediğim hayatlara dahil olmaya çalışıyorum

Üstelik kendiminki de bunlardan biri 

Aitlik hissetmediğim bir hayatı yaşıyorum 

İstediklerim bu kadar mı kaf dağının ardında 

Bir bakış bir tebessüm ve biraz sıcaklık 

Ama zindanlar hep zindan ve içleri hep soğuk 

Oysa bir mum bile yeter ağustos olması için 

Fakat ne zaman bir kibrit yaksam sönüyor 

Her seferinde yeni bir umut ve bir anlık aydınlık 

Sonrası yine buz gibi ve karanlık 

Belki hayat abartılmayacak kadar basit ve küçük 

Ama hayatın ayrıntılarına katlanmak imkansız 

Bazen ölmek yaşamaktan kolaymış gibi geliyor 

Oysa inançlar bana ölümü seçemezsin diyor 

O an vazgeçesim geliyor inanmaktan 

Bu sefer de daha mutsuz oluyorum 

İnanmak istiyorum herhangi bir şeye ya da herhangi birine 

Hepsi zor inanmak da inanmamak da 

Nefes almak da henüz hiçbir şey yaşamamışken ölmek de 

Karanlıklar belirsizlikler dertsiz başıma dert eklemeler 

Paranoyalar sorgulamalar ve güçsüzlükler 

Bir de bakmışım ki kaçıp gitmeye susamışken esir olmuşum 

Bu esaretten kaçmak istiyorum ama arkamı dönüp gidemiyorum 

Üstelik kapılar ardına kadar açıkken  

Gitmek yerine durup tekrar tekrar soruyorum

Neden hiç bitmiyor bu suskunluklar ve belirsizlikler