Bugün toparlanıp gitti şehirden melekler

Ve havalar soğudu grilik arttı

Kim bilir kaç kişi kaldı gidenlerin arkasında?

Ne kadar seveni varmış günışığının

Geride kalmanın yalnızlığını bile hissedemedim

Oysa ben siyahın ta kendisiydim

Soğuğum, geceyim, karanlığım

Ve şimdi tadını bile bilmediğim güneşin sıcaklığını özlüyorum

Güneş nerede şimdi? Hangi şehirde doğuyor?

Melekler valizlerini boşaltıp yerleşebildiler mi?

Alışabildiler mi bilmedikleri atmosferlerin kokusuna?

Biz kaç kişiydik? Kaça bölüştük bu özlemi?

Sesimi duyan birileri var mı?

Biri elini omzuma koyup “geçecek” diyerek teselli edebilir mi beni?