Bazen Dünyanın sonunda unutulmuşum gibi bir korku kaplıyor içimi
Güneş nasıl sıkılmadan doğmuş milyarlarca yıl?
Dünya dönmekten hiç yorulmuyor mu?
Kayalar gerçekten sabırdan ibaret
Ve rüzgar ağaçların tek postacısı…
Her şey yerinden ve işinden memnun
Oysa benim içim içimi yiyor
Bir yanım eksikmiş gibi fısıltılar içinde
Yalnızlık Allah’a mahsus…
Bazen de en güvenli sığınağımdaymışım gibi huzurla doluyor her yer
Her yanım aşk Allah’tan diye kabarıyor hemen
Katı olan her şey buharlaşıyor
Ve içimdeki uslu fısıltılar tekrarlıyor yeniden
Maddeyi boş ver maddeyi boş ver…