Bazen kandırıyor ruhumu bulutlar

Kendimi boşluğa bıraksam

Ayaklarımın altından kaçıp gitmeyeceklermiş gibi

Bunun için gereken tek şey

Uçuruma doğru küçük bir adım atmak

Ama küçücük bir bağ var hayatla aramda

Nasıl olur da tutunma hissini bu kadar kuvvetli kılabilir

Pamuk iplikleriyle bağlanmış küçücük zayıf bir bağ

Oysa öyle sonsuz öyle beyaz ki bulutlar

Ve öylece boşlukta asılı duruyorlar

Garip bir dille kendilerine çağırıyorlar ruhumu

Hayır demek hiç gelmiyor içimden

O denli yakın ve o denli içimdeki kendine çağırırken

Gitmek için gereken tek şey küçük bir adım

Ve koparmam gereken küçücük bir bağ var hayatla aramda