En güzel sözler bile anlamsızlaştı artık 

Yüreğime sakladıklarım çoktan gitti 

Zira her şey küçücük bir andan ibaretti 

Bir karede olupbitti tüm yaşanmamışlıklar 

Titreyerek sana dokundu heyecandan üşüyen ellerim 

Oysa sen en dokunulabilinemezimdin benim 

Şimdi avunmaya yetmiyor kurduğum çocukça hayaller 

Yetmiyor sensizliğimde seni içimde yaşadığım zaman 

Haksızlık yaşanmamış koca bir hayatı küçük bir kareye hapsetmek 

Oysa senin zamanından pay istemek gibi bir hakkım da yok 

Ben senin için hep asla tanımayacağın bir yabancı 

Ben aslında senin yüzünden kendini kandıran adi bir yalancı 

Ve seni düşlemek benim için çok sakıncalı 

Ama sınır koyamıyorum ki zihnime 

Kovamıyorum, çıkartıp atamıyorum seni içimden 

İçimde sınırsız bir evren ve sen ibaretsin her zerresinden 

Keşke hiç dokunabilemeseydim sana 

Var olduğunu hiç hissetmeseydi ellerim 

Uyanıp ne tatlı rüyaymış diyerek anlatabilseydim seni; keşke 

Bir hayalden bir peri masalından ibaret kalsaydın benim için 

Belki o zaman bu kadar çok yanmazdı da içim 

Yine hayaller içinde bir çocuk gibi yaşayabilirdim 

Şimdiyse yaşadığım tek şey tüm yaşanmamışlıkların acısı