Tüm kapılarını açtım zihnimin, aklım uçup gitsin diye

Fakat inadına orada durup yokluğunu vuruyor yüzüme

Oysa o kadar eminim ki yanımda olduğundan

Ama fizik kuralları altüst ediyor her şeyi

“Dokunamazsan gerçek değildir!” diyor

Ve ben sadece hayallerimde dokunabiliyorum sana

Deliliği icat eden her kimse zekasını kıskanıyorum

Tüm fizik kurallarını zihninden buruşturup çöpe attığı için

Bense kurtulamıyorum bir türlü bu gerçeklikten

Gerçek ince ve bıçak gibi keskin bir çizgi aramızda

Ve o çizgi seni imkansız kılıyor bana

Halbuki o kadar yakın o kadar yanımdasın ki

Yastığımın diğer ucuna koyuyorsun başını

Sonra da sarıyorsun beni tüm şefkatinle rüyalarımda

İşte bu yüzden gerçekten kaçıp, sığınıyorum uykulara