NAZIM

Çocukluğumun Sokakları…

Sen benim çocukluğumun sokaklarıEn sevdiğim oyunlarımAkşam ezanında bir serçenin kalbinden farksızdır yüreğimAnnem her an eve çağıracak diye korkarımİzin ver gitmeyeyim eve seninle kalayımÖpeyim çocukluğumu yaralı dizlerindenKi iyileşsin tüm yaralarım…

Gün Batımı…

Göklerdeki tüm yüzler seninGördüğüm her bulut her ışık her kızıllıkVe kalbimin tam orta yerinde özleminHer gün batımında batıyor acıtıyor canımı…

Düşmek…

Gel camda birikelimİçeriyi düşleyerekOlur da kavuşursakBizim sonumuz düşmek…

Varsa Kalbinden Gelen…

Ne pencerelerden baktım hayataHepsi boş hepsi anlamsız Varsa kalbinden gelen bir söz söyle Yoksa susmaya devam edelimZira hiç bir kalp bedenine ait değildirVe eğer bir mühür varsa üzerindeÇarpmaya dahi değer değildir…

Güneşin Peşinde…

Hepimizin derdi aynı Hepimiz güneşin peşinde Kör bir ampul değil habukiHerkesi eşit aydınlatır güneşSana da doğduğu halde başkasını kıskanmak neden?..

Hangi Gökyüzü…

Arzda arıza çok ben yukarıları seviyorum Betonla örülüp parasına göre mekan sunmuyor gökyüzü Güneş herkese eşit doğuyor her daim Bulutlar herkes için yağdırıyor yağmuru Oysa parsel parsel etiketlere bölünmüş yeryüzü Bir kahveye kaç beğeni O kıyafet kimin üzerinde daha iyi Hâlbuki çek bir fotoğraf yukarıya Bil bakalım bu hangi gökyüzü Bir önemi var mı nerede...

Şüphe Yok…

Dünya çok aşağıda daraldım Bir bulut lazım bana hayaller için Mutluluk bana göre göğe akmaktır Ve ruhum o kadar hazır ki uçmaya Rüyalara hep flular içinde dalarım Bilmeden hissederim özlerim Şüphe yok şüphe yok şahitim…

Vadideki Şiir…

Bir şiir bırakıyorum vadiye Rüzgarın fısıltıları kulağımda Rüyalar gündüz vaktide güzeldir Hele bir de ışıklar gözümde kırılıyorsa En güzel manzaralar benim Beni duy beni hisset Biliyorum ay milyonlarca kilometre uzağımızda Ama bir niyet etsen Hep en güzel anlarda kuruyup kaybolur zaman Aşka inan umuda da Zira ölmek te güzel inanarak yaşayınca…

Sohbet Muhabbet Huzur

Gökyüzü araladı kalbini bana Anlattım uzun uzun Katıldı sohbete bulutlar da Sohbet muhabbet huzur Yarın daha güzel olacak inandım Başımı inançla yukarı kaldırdım Bugün dünden umudum çok Yarından hiç korkmuyorum Bugün dünden umudum çok Yağmuru kokluyorum

Bak Bulutlara…

Kapılar açık Gökyüzüne çıkıyorum Ha kum tanesi ha koca evren Her şey bir Her şey bütün Temizlenip arınalım kibirden İyi düşünmek ayıp değil Bak bulutlara En karasının bile ardında güneş var…

Cevabı Buldum…

Kendimi aradıkça evreni anlıyorum Derin bir nefes aldım Şükür şükür şükür Hala buradayım hala benim Duyup anlatamadığım yerde Cevabı buldum Biliyordum biliyordum biliyordum Gökyüzü mavi Bulutlar beyaz Ve hayat akıp gidiyor yavaş yavaş…

Yolculuk…

Ulaşabilmek için mesafeler kat ettim Yabancı yollardan topoğrafyalardan geçtim Korktum çok korktum kaybolmaktan Ve kayboldum da Unuttum yerimi nereye gittiğimi Belki faydası vardır dedim Dönüp kendime sormanın Ama beni bulamayınca anladım ki Ben en çok kendimden gittim Ve şimdiki yolculuğum Buna da bir gidiş diyor herkes Oysa bu kez sadece kendime dönüyorum…