+Uzun zaman oldu!

-Özledim mi beni?

+Bunu ben cevaplayabilirim!

-Narsis!

+Kelime oyunu?

-Tek başıma mı?

+Başka kimse var mı?

-Nasıl oynayacağım?

+Neden bu kadar çok soru soruyorum?

-Çok soru soruyorum!

+Tamam!

-Önce kim başlasın?

+Beni ötekileştirme!

-Kızdım mı?

+Yine sorular!

-Baş başa kalınca hep bir sorgulama oluyor nedense?

+Ve bu şekilde bir yeni soru daha!

-Ops, soru yok!

+Özlemişim gerçekten!

-Melankoli yok!

+Korkuda!

-Utançt!

+Kıskançlık!

-Kimi kıskandım ki?

+Animeleri!

-Peki başka?

+Aşk!

-Var mı?

+Var mı?

-Peki…?

+Hayır, hayır şu an sadece ben!

-Kendimden de mi saklayacağım?

+Var olmayan birini mi saklıyorum kendimden?

-Var olmayan mı? Yoksa asla birlikte…

+Tamam, konuyu kapatıyorum!

-Bana uyar; ama ben kaçma taraftarı değilim!

+Bu lüzumsuz cesareti nerden buluyorsam?

-Hissettiğim gibi yaşayabilmek için gerekli olan şey: cesaret!

+Peki ya ailem, arkadaşlarım ve diğerleri!

-Kendim için yaşayamayacaksam ne anla mı kaldı ki hayatın?

+Doğru, kendim için yaşamalıyım!

-Kesinlikle!

+Çok mu bencilim?

-Aksine insanların ne düşündüğüne takılıp kendimi unutuyorum bazen!

+Sonra da kendimi yiyorum tabi!

-Haliyle beni!

+İyi ki varsın!

-Bir ötekileştirme daha!

+Tamam tamam, iyi ki varım 🙂

-İyi ki varım! Seviyorum BEN’i 🙂